HomeGeen categorieAntisemitisme – moeder van het complotdenken

Reacties

Antisemitisme – moeder van het complotdenken — 6 reacties

  1. Antisemitisme is een raar woord. Het schijnt dat ook Arabieren Semieten zijn. Antisemitisme is in feite antijudaisme en/of antizionisme. Een mogelijke (ik zeg dit voorzichtig, omdat ik het niet weet. Hopelijk heeft Leon Poliakov hier over geschreven in The Aryan Myth) bron van antisemitisme is een selectief lezen en verkeerd begrijpen van de Tenach (joods-israelische bijbel).
    De Tenach is in een periode van honderden jaren ontstaan en kent grofgezegd 5 lagen, in volgorde van ontstaan: de Jahwist, Elohist, Deuteronomist, Priestercodex en de Eindredacteur.

    Grofgezegd gaat het om twee tegengestelde/elkaar aanvullende lagen, een matriarchale, Israelisch-Kanaänitische natuurreligie en een patriarchale, richting atheisme gaande, Judese stedelijke (bestuurs)filosofie. Een tegengestelling, die overal ter wereld speelt, zoals taoisme-Confucianisme, hindoeisme-Boeddhisme. Het mooie van de Tenach is, dat de eindredacteur niet als een soort boekverbrander-geschiedvervalsing partij heeft gekozen voor 1 “stem”, maar de verschillende geluiden heeft samengevoegd. Als een boeiend muziekstuk.

    Als ik het goed begrijp, is de oudste laag in de bijbel (de Jahwist genoemd) juist geen Jahwistische (Judaistische) laag. Volgens Harold Bloom (Het boek van J) was de Jahwist een vrouw, die met ironie over Jahweh sprak. In haar laag zijn de mannen meelijwekkende sukkels en vrouwen de helden.

    Grofgezegd vereerde Israel (het Noorderrijk Efraim) Elohim, de meervoudsvorm van God, die -ook weer grofgezegd – in moderne bijbels wordt vertaald met God. Israel en Juda (het Zuiderrijk) bevonden zich beide in Kanaän en hadden dezelfde polytheïstische (Elohim) natuurreligie als de hele regio. Ieder volk had binnen de vergadering van Elohim zijn eigen god. Hoe dit precies zat….? Of Jahweh zowel van Israel als van Juda de eigen god was weet ik niet (meer), maar als ik het goed begrijp ontstond het Jahwishme, de verering van Jahweh als Oppergod, die ala Zeus de andere goden degradeerde tot lagere goden en uiteindeljk tot afgoden (/engelen) in Juda, maar voornamelijk (in en) na de Babylonische ballingschap van de Judese elite.

    In de bijbel wordt Jahweh vertaald met de Heer.

    (Jesasja 2:2-5)

    Mogelijk hebben dit soort teksten (er staan er meer van in de Tenach) tit antijudaisme, antizionisme geleid: “de joden willen de macht, wereldregering. Maar, staat er vervolgens In de Tenach, het volk Israel (dwz Israel en Juda samen) heeft alleen recht om in het verenigd Israel (de beide landen sanen) te wonen als het rechtvaardig leeft. En Israel moer zijn een dienstknecht van de wereld. Dus geen enge wereldregering met dictatoriale joden, die aan de touwtjes trekken, maar een visioen van vrede.

    De spanning, die in de Tenach zit (en ook in het Nieuwe Testament, omdat de tegenstelling daarin doorloopt) is die tussen het liberalisme/pre-kapitalisme van de natuurreligie-periode (volken die gelijkwaardig zijn en elkaar bevechten, beroven) en de stedelijke, bestuursfilofie van wetgeving van het Judaisme, die pleitte voor rechtvaardigheid. Een soort pre-Marxisme. Te vergelijken met de regels, waar bv het Confucianisme is China mee kwam. Dit is een hypothese.

    De mythe over Mozes, die zijn volk uit Egypte leidde en wetten gaf is door het Judaisme gemaakt. In Adam at geen Appel (Dick Berents, uitgeverij Aspect) hierover meer. NB Ook de doortocht door de woestijn, het verdrijven en uitmoorden van Kanaänitische volken door de nakomelingen van Jakob is een mythe. Waarmee een andere “reden” voor antisemitisme wegvalt. Dick Berents schrijft, dat in de tijd waarin Mozes zou hebben geleefd, Kanaän door Egypte was bezet. Israel en Juda zijn nooit Kanaän binnengevallen. De twee volken woonden er reeds. David en Salomo zijn wel historische figuren en er heeft een verenigd Israel bestaan.

    Het verenigd Israel, als licht voor de wereld is m.i. een visioen van evenwicht tussen naïef altruïsme en xenofoob egoïsme.
    Tussen het pre-kapitalisme van elkaar berovende en bevechtende volken en het pre-marxisme van een dmv wetgeving rechtvaardige samenleving.

    Een visioen. Onbereikbaar op aarde? Maar “Waar het visioen ontbreekt, verwildert het volk”….

    https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Documentaire_hypothese

  2. De documentaire hypothese (vier bronnentheorie) gaat over de Thora, de “vijf boeken van Mozes”, due in de Tenach en in de christelijke bijbel als eerste boeken zijn opgenomen.

  3. @Peter Je reactie voldoet op diverse manieren niet aan de huisregels (in te zien via het menu bovenaan). Voor deze keer laat ik het staan. Dit soort beschouwingen hoort als apart blog. Valt niet binnen de scope van Harde Woorden.

  4. Victor, je noemt in http://hardewoorden.nl/2014/09/een-antizionist-is-een-antisemiet/ jodendom “uiteindelijk een culturele of religieuze identiteit.” Geen ras of volk.

    In dit verband is Deuteronomium 7:3 een belangrijke tekst, die voor het orthodoxe jodendom reden zou zijn, waarom Joden niet met niet-Joden zouden mogen trouwen. En dan gaat het toch niet om joden in religieuze zin? Iemand kan jood (aanhanger van de godsdienst) worden door een verzoek om toe te treden (waarna iemand wsl beoordeeld wordt, zoals men ook bv christen of boeddhist kan worden. Maar dat is niet, waar het in Deuteronomium over gaat.

    Deuteronomium is wsl samengesteld tussen 650 en 621 voor Christus en wsl het “oude wetboek uit de tijd van Mozes” die door de Judese koning Josia werd ontdekt.

    Deuteronomium 7:6

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.